กาแฟ ในความคิดของข้าพเจ้าคืออะไร

coffeetravelermag
May 4
1 min read

"คาเฟ่ที่เปิดเพียงเดือนละสิบวัน เปิดเฉพาะวันที่ 10 - 20 ของทุกเดือนชื่อของมันคือ Ten Days Café"

อดีต เมื่อยี่สิบปีที่แล้วในช่วงเวลาที่ยังใช้ชีวิตเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ กาแฟเป็นเพียงเครื่องดื่มรสขมที่มีไว้แก้ง่วง หรือดื่มฆ่าเวลา

ระหว่างรอเข้าประชุม กาแฟไม่ได้ต่างอะไร จากน้ำอัดลมหรือเครื่องดื่มชูกำลังที่มีคาเฟอีนเช่นเดียวกัน แต่เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เมื่อมีเป้าหมายชีวิตใหม่ที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ ได้เปลี่ยนองศาชีวิตทิ้งออฟฟิศห้องแอร์มาทำไร่กลางแจ้งตัดสินใจย้ายมาตั้งรกรากใหม่ที่เชียงใหม่การต้องมาอยู่ในสถานที่ใหม่ที่เราไม่รู้จักใครและไม่มีใครรู้จักเรา

คำถามใหญ่ในวันนั้นคือ เราจะใช้ชีวิตใหม่ท่ามกลางความไม่รู้จักนี้อย่างไร ? หากเอาแต่ทำสวน ขุดดินอยู่ในไร่โดยไม่เจอผู้คน ชีวิตคงเหงาเกินกว่าจะอยู่รอดจึงต้องหาวิธีสร้างเพื่อนใหม่ สร้างสังคมใหม่ให้กับตัวเอง แล้วอะไรเล่า…ที่จะพาเราไปพูดคุยกับคนแปลกหน้าได้โดยไม่เคอะเขิน? คำตอบเดียวที่ผุดขึ้นมาคือ เปิดคาเฟ่ คาเฟ่เป็นวิธีเดียวที่นึกได้ในตอนนั้น และกาแฟจึงได้กลายเป็นเครื่องมือพิเศษที่ทำให้คนที่ไม่รู้จักกันได้พูดคุยกัน เปิดโอกาสให้เราได้เห็นมุมมองและความชอบของคนที่ไม่เคยเจอกันผ่านรสนิยมการดื่มกาแฟ ในปี 2560 หน้าไร่เอกเขนกจึงเกิดคาเฟ่ขึ้น เป็นคาเฟ่ที่ไม่เหมือนใครในโลก เป็นคาเฟ่ที่เปิดเพียงเดือนละสิบวันเปิดเฉพาะวันที่ 10 - 20 ของทุกเดือน ชื่อของมันคือ Ten Days Café

ทำไมต้อง Ten Days Café เพราะเราต้องเอาช่วงเวลาอื่นไปปลูกผัก, เลี้ยงไก่และทำงานต่าง ๆ ในไร่ฯ และในเวลานั้น กาแฟในมุมมองของข้าฯ เริ่มเปลี่ยนไปเพราะกาแฟไม่ได้เป็นเพียงเครื่องดื่มแก้ง่วงอีกต่อไป

กาแฟได้เป็น

สะพานเชื่อมผู้คน

ประตูต้อนรับมิตรภาพใหม่

และบทสนทนาที่ไม่มีใครคาดคิด

ทำให้ผู้คนได้คุยกัน, ยิ้มให้กันได้แม้ไม่รู้จักกัน

เพราะแนวคิดการเปิดคาเฟ่ที่ประหลาดไม่เหมือนชาวบ้านชาวเมือง ทำให้คนมากมายจากทั้งในเชียงใหม่และทั่วประเทศรวมถึงต่างประเทศ มาเยี่ยมเยียน Ten Days Café และทำให้มีสื่อจำนวนมากสนใจมาสัมภาษณ์ Ten Days Café ของเรา จึงกลายเป็นจุดหมายเล็ก ๆ บนแผนที่ของหลาย ๆ คน มันทำให้เรามีสิบวันที่ไม่เคยเหงาเพราะจะมีผู้คนจากทั่วสารทิศมาเยี่ยมเราในช่วงเวลานั้น

ปัจจุบัน กาแฟไม่เพียงทำให้เราเป็นที่รู้จัก และได้รับมิตรภาพใหม่แล้ว กาแฟยังทำให้ได้พบเรื่องราวประทับใจและความทรงจำดี ๆ มากมายผ่านบทสนทนาระหว่างการชงกาแฟแต่ละแก้ว ถึงตอนนี้ Ten Days Café ผ่านมา 8 ปี

กาแฟในความคิดของข้าพเจ้าเดินทางมาไกลจากการเป็นเพียงเครื่องดื่มแก้ง่วงในช่วงต้น, เครื่องดื่มแก้เหงาในช่วงเปลี่ยนผ่านของชีวิต กาแฟได้กลายเป็นเครื่องสร้างมิตรภาพและประสบการณ์ที่สวยงามให้เรา

ประสบการณ์หลังบาร์กาแฟ ทำให้เราได้แลกเปลี่ยนมุมมองชีวิตกับคนแปลกหน้ามากมาย มีคนมาพบแรงบันดาลใจที่นี่, เพื่อนเก่าที่ไม่เจอมานานแวะมาทักทาย, ได้พูดคุยกับเพื่อนใหม่ที่ไม่เคยรู้จักแต่มีฝันที่เหมือนกันจนได้พบความจริงบางอย่างที่บาริสตาหลายคนหลงลืมไป ความจริงที่ว่าปัจจุบันผู้ดื่มไม่ได้ต้องการเพียงรสชาติกาแฟแต่ที่มากกว่านั้นคือเรื่องราวระหว่างแก้วที่ขาดหายไป

สิ่งที่ผู้ดื่มถวิลหา คือ จิตวิญญาณระหว่างจิบ (A cup of life, A sip of soul) และ Ten Days Café ได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายของทั้งผู้ชงและผู้ดื่ม มันทำให้สถานที่นี้นอกจากจะอบอวลด้วยกลิ่นกาแฟ ยังเต็มไปด้วยสีสันของความฝันและมอบแรงบันดาลใจให้กันและกัน

และวันนี้ความหมายของกาแฟยังไม่จบเพียงแค่นั้นมันได้พาเรามาไกลจากเดิม กาแฟได้สร้างตัวตนและเปิดทักษะใหม่ให้ตัวเองได้ก้าวข้ามจากพนักงานออฟฟิศมาสู่คนชงกาแฟ

จนวันนี้ได้เป็นนักเขียนหน้าใหม่ กับงานเขียนชิ้นแรก ที่คาดว่าจะได้ตีพิมพ์ในปี 2569 งานเขียนที่เกิดจากบทสนทนากับผู้คนนับหมื่นที่ผ่านเข้ามาใน Ten Days Café นี้

จนตกผลึกหลอมรวมเป็น pocket book ภายใต้ชื่อ “คาเฟ่เวทมนตร์” คาเฟ่เร้นลับที่เสิร์ฟบทสนทนากับหัวใจคุณเอง มันคือเรื่องจริงที่เล่าผ่านจินตนาการ (Real - magination) เพราะกาแฟทุกแก้วมันมีเรื่องราวของมัน กาแฟบางแก้วก็เปลี่ยนชีวิตใครบางคนไปตลอดกาล อย่างที่ตัวผมเองได้สัมผัสมา

อนาคต ถ้าถามอีกครั้งว่า กาแฟในความคิดของ ข้าพเจ้าคืออะไร

คงตอบว่า..... ตราบใดที่เรายังศรัทธาในตัวเอง กาแฟคือเครื่องดื่มมหัศจรรย์ ที่จะเป็นอะไรก็ได้ตามแต่ใจเราปรารถนา และพาเราไปได้ไกลเท่าที่เราจินตนาการ